۱۳۸۸ بهمن ۲۲, پنجشنبه

شعري از الهام منصوري ( شعر سپيد )

هنوز هم نفهمیده ام
در کدام سیاه چاله ی چشمانت
گیر افتاده ام
اینجا نیروی جاذبه بی نهایت است
گریز ممکن نیست
اگر از بارش شهاب سنگ ها زنده بمانم
تا مرکز تو کشیده خواهم شد
سفینه ی دلم دچار کمبود سوخت شده است
باطری های خورشیدیم خالی شده اند
کی بیدار میشوی ؟ . . .

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر